Wat is IQ (intelligentiequotiënt)?
Het intelligentiequotiënt, of IQ, is een score die samenvat hoe iemand presteert op een reeks redeneertests, vergeleken met de rest van de bevolking. Het meet niet hoeveel je weet, maar hoe je nieuwe problemen oplost.
Waar het vandaan komt
De eerste moderne intelligentietests werden in 1905 in Frankrijk ontwikkeld door Alfred Binet, om te zien welke schoolkinderen extra ondersteuning nodig hadden. Kort daarna stelde de psycholoog William Stern voor om de "mentale leeftijd" te delen door de werkelijke leeftijd en te vermenigvuldigen met honderd: daar komt het woord "quotiënt" vandaan.
Tegenwoordig wordt het niet meer zo berekend. Sinds het werk van David Wechsler gebruikt men het deviatie-IQ: je resultaat wordt vergeleken met dat van mensen uit dezelfde populatie en uitgedrukt op een schaal waarop 100 het gemiddelde is.
Wat het meet
IQ-tests combineren verschillende soorten taken: reeksen en matrices aanvullen, analogieën vinden, redeneren met getallen en woorden, figuren in gedachten draaien en informatie een paar seconden onthouden. Samen geven ze een schatting van het algemene redeneervermogen.
Wat het niet meet
IQ meet geen creativiteit, emotionele intelligentie, doorzettingsvermogen, kennis of iemands waarde als mens. Het voorspelt ook niet op zichzelf succes: motivatie, omgeving en gezondheid wegen even zwaar of zwaarder.
Het resultaat op een bepaalde dag hangt ook af van vermoeidheid, zenuwen en hoe vertrouwd je bent met dit soort vragen.
Kun je het verbeteren?
Het redeneervermogen is bij volwassenen vrij stabiel. Wat wel beter wordt met oefening, is het gemak waarmee je elk vraagtype aanpakt: wie reeksen of matrices traint, lost ze sneller en met minder fouten op. Daarom kan een resultaat wat stijgen als je een test herhaalt, zonder dat je onderliggende vermogen is veranderd.
Zo kom je achter je IQ
Een formeel onderzoek wordt persoonlijk afgenomen door een psycholoog, met genormeerde tests. Een online test zoals die van MaxterIQ geeft een indicatieve schatting: handig om te zien waar je staat en om te trainen, niet als diagnose.